Passie en persoonlijk advies in de Onderwijswinkel

Vorige week werd bij ons de Onderwijswinkel als een echte 'shop in the shop' in de Centrale Bibliotheek officieel geopend en tekenden we de samenwerkingsovereenkomst die bij zo'n constructie hoort. Ooit waren er vele onderwijswinkels in Nederland maar met de groei van het internet nam het aantal onderwijswinkels af. Nu zijn er nog maar een paar over waaronder deze in Haarlem die met veel inzet en betrokkenheid wordt gerund door de vrijwilligers Hans, Cato en Foekje.  Voor een goed gesprek van mens tot mens en een persoonlijk advies over bijvoorbeeld het kiezen van een school kun je terecht bij de Onderwijswinkel, die in Haarlem inmiddels ook deel uit maakt van het netwerk van kennisdiensten dat samenwerkt onder de vlag Centrum voor Jeugd&Gezin.

Nu loop ik al een tijd te verkondigen dat bibliotheken zich bij de toenemende digitalisering en ontwikkeling van het internet veel meer zouden moeten toeleggen op persoonlijk advies. Tegen het gegeven dat het grootste deel van de mensen hun zoektocht naar informatie begint op Google kan een bibliotheek weinig doen behalve zorgen dat je als bibliotheek zelf goed gevonden wordt op internet. Ook tegen de commerciële 'recommendation engines' zoals die van Amazon kunnen we nog niet op. Maar we kunnen ons wel onderscheiden door op basis van onze eigen deskundigheid het gesprek met onze eigen bibliotheekklanten aan te gaan. Op een vriendelijke manier van mens tot mens. En dan zó vriendelijk dat klanten er voor terugkomen en hun plezierige ervaringen doorvertellen aan hun kennisen en buren en familie. Net zoals dat in Lester gebeurd waar ik laatst over schreef. Van levensbelang zelfs voor onze toekomst is mijn stellige overtuiging. Onderscheid bepaalt immers de toegevoegde waarde.

Van de vrijwilligers van de Onderwijswinkel kunnen we nog best wat leren op dat gebied. En volgens mij lift deze bijna laatste Onderwijswinkel nu mooi mee op de huidige trend van de behoefte aan meer persoonlijk advies. Wat mij betreft mogen er nog veel meer (kennis)organisaties zoals de Onderwijswinkel hun deskundigheid 'inpluggen' in de Bibliotheek. Die organisaties maken gebruik van de grote publieksstroom die dagelijks naar de bibliotheek gaat. Wij maken gebruik van hun specifieke deskundigheid en kunnen leren van de specifieke passie die de vrijwilliger vaak van de professional onderscheidt. Samen worden we er rijker van. Maar het publiek is de grootste winnaar. Die hoeft dan immers voor allerlei soorten vragen alleen nog maar aan de bibliotheek te denken. Wellicht droom ik hier te veel maar dit zijn toch echt kansen die door andere bibliotheken zoals bijvoorbeeld die van Deventer al jaren worden benut. Zeker ook in tijden van crisis waar bijvoorbeeld hoge huisvestingslasten zwaar op de begroting van veel organisaties drukken. Hier is ook winst te behalen voor een gemeentebestuur. Kwestie van optellen en aftrekken toch?