Navelstaarmoment
Zelfonderzoek is een goede zaak. Je kunt dat wellicht navelstaren noemen. Persoonlijk vind ik het hoogst noodzakelijk om van tijd tot tijd eens grondig na te denken over het waarom van de dingen die je doet. Het lijkt erop dat ik na drieëneenhalf jaar bloggen, gemeten in internettijd dan, in een midlifecrisis terecht ben gekomen. Ik ben namelijk wel twintig keer opnieuw begonnen aan dit berichtje. Ik zou iets zinnigs willen schrijven over m'n stagnerende blogproductie. Drukte zoals ik vorige week schreef is daar wellicht één belangrijke oorzaak van. Verder heeft Twitter een groot aantal blogdrives overgenomen. Het signaleren van ontwikkelingen, interessante artikelen en snelle conversatie over de inhoud gaat namelijk uitstekend via Twitter. Beter dan via een weblog denk ik in ieder geval.
Maar er is meer aan de hand. Ik zou bijvoorbeeld best eens uitgebreider willen stilstaan bij het begrip 'mediawijsheid'. Mediawijsheid mag dan door een groot deel van de bibliotheekbranche gezien worden als reddingsboei voor de openbare bibliotheek, ik blijf toch van mening dat de veronderstelde behoefte aan mediawijsheidsdiensten van bibliotheken grotendeels op aannames berust. Helaas wordt alles wat ik hierover te melden heb doodsaai proza.
Over gaming heb ik tot nu toe niet durven schrijven. Ik vind het een ingewikkeld onderwerp. In het Haarlemse heb ik een aantal projecten rond gaming klaar voor uitvoering liggen waarbij ik kwa onderbouwing comfortabel leun op alles wat er door anderen over de pros en cons van gaming is gezegd. Dat onderwerp laat ik voorlopig veilig in de la liggen.
Ik ben gestopt met schrijven over de bestuurlijke ontwikkelingen in m'n branche. Sterker nog, ik ben zelfs gestopt met nadenken over die ontwikkelingen. Er is door bijvoorbeeld Josje Calff en Wim Keizer al van alles gezegd over de bestuurlijke ontwikkelingen. Ik probeer vergeefs iets positiefs uit deze ontwikkelingen te halen maar er ontstaat bij mij een buitengewoon onscherp en weinig inspirerend beeld. Alsof je zonder leesbril de krant probeert te lezen, hoezeer ik ook m'n best doe het lukt gewoon niet.
Ik merk dat m'n aandacht zich steeds meer verplaatst naar de situatie in m'n eigen bibliotheek. Daar blijft het opvallend druk. De bieb is bijvoorbeeld steeds meer in beeld als plek voor scholieren om samen huiswerk te maken. In de afgelopen maanden leek het wel een jongerencamping maar dan op een positieve manier. Dankzij gratis draadloos internet zie ik het aantal laptoppers toenemen. De vaste internetpc's zijn ook altijd bezet maar dan hoofdzakelijk door volwassenen. Ik heb het gevoel dat het bibliotheekgebruik bij ons sterk verandert maar ik heb helaas geen inzicht in de aard van de verschuiving omdat er geen cijfermateriaal is. Er ligt weliswaar een grove mosaic-analyse die iets zegt over het gebruik van de bibliotheek door onze vaste klanten. Maar er zijn helemaal geen gegevens beschikbaar over bijvoorbeeld het aantal informatievragen aan de bureau's. Wie onze niet lenende bezoekers zijn is ook onbekend. Kortom zolang we geen fatsoenlijk onderzoek doen kan ik er geen zinnig woord over zeggen.
Dit blijft dus een navelstaarderig bericht zonder kop of staart dat ik toch maar publiceer omdat het iets zegt over m'n eigen onvermogen om op dit moment goede focus te vinden en zinnige analyses te maken en die op een creatieve manier in teksten om te zetten. Ik houd het er maar even op dat het een tijdelijk probleem is.
Foto: zio Gil
Berichten
7 reacties:
Moguh Jan,
Misschien moet je ook wel af van het idee dat je bijdragen hier een kop en een staart moeten hebben. Ik veer nog altijd op als je hier weer iets hebt geplaatst en ook een post als deze lees ik met plezier.
Soms moet je dingen goed onderbouwen maar het is voor lezers ook prettig om 'gewoon te lezen' wat jou bezighoudt op een bepaald moment, hoe je aankijkt tegen bepaalde ontwikkelingen, enz.
Het gekke is dat de gekozen onderwerpen niet eens zoveel uitmaken, althans niet voor mij. Ik vind het gewoon altijd weer prettig als je met een blogpost op de proppen komt en ik hoop dan ook dat je Midlife Crisis, zoals dat meestal gaat, inderdaad van tijdelijke aard zal zijn.
Go on and wring my neck
Like when a rag gets wet
A little discipline
For my pet genius
My head is like lettuce
Go on dig your thumbs in
I cannot stop giving
I'm thirty-something
Sense of security
Like pockets jingling
Midlife crisis
Suck ingenuity
Down through the family tree
Ik volg je blogs altijd met veel interesse om het zo te zeggen! De vorige was heel herkenbaar en deze ook weer.
Ik vind ook dat er zoveel zaken zijn waar je als bibliotheek aan mee moet doen en waar je je op kan storten.Soms wordt je daar wat moedeloos van en soms zie je dingen voorbijkomen die jaren eerder ook al voorbij zijn gekomen en nu worden gepresenteerd als hot news.
De bestuurlijke ontwikkelingen gaan al jaren door en ,tja ,jaren terug vond ik die interessant maar nu lees ik ze(dat nog weer wel) en denk: Ik zie wel wat er van komt.
Nu ben ik waarschijnlijk de midlife al wat voorbij ,maar ik hou me maar vast aan de kleine dingen .
Het ging toch om mensen plezier te beleven aan boeken .. En al dat gedoe eromheen is nodig maar soms behoorlijk demotiverend.
fijne pinksterweekend :)
Ik vind het weer een prima post Jan! Veel dingen heel herkenbaar.
Over bloggen-> twitter. Over de bestuurlijke ontwikkelingen (ik heb besloten om me daar geen seconde meer in te verdiepen). Over mediawijsheid. Over gaming (ben wel benieuwd welke plannen jij hebt klaarliggen trouwens. Ik heb er ook een paar, vooralsnog alleen in mijn hoofd).
kop noch start
kant noch wal
vanalles in de la
steeds opnieuw beginnen
geen cijfers
vage analyses
onleesbaar beleid
onvolgbare ontwikkelingen
blog of twitter
wat maakt het uit
volg je hart
of dat van een ander...
Wij tellen (gewoon turven!) al heel lang alle informatievragen, e-mails, telefoontjes en vragen via de post (dat zijn er steevast 2 per jaar en altijd bij de bibliotheek rechtsgeleerdheid).
En het loopt behoorlijk terug. Alleen de verklaring, die krijg je er niet bijgeleverd. Zijn mensen zelfredzamer geworden, hebben ze ons minder nodig, is onze website zo duidelijk? Of hebben ze ons gewoon niet meer zo nodig??
Ik heb graag veel cijfers, dus ik heb voorgesteld om de veranderingen op het gebied van commputergebruik te meten toen we de computers hadden uitgebreid met office-toepassingen, maar men keek me aan of ik van Mars kwam. Ik blijf er echter bij dat het belangrijk is om dat soort dingen te meten. Je wilt immers weten wat de trends zijn, zodat je er op in kunt spelen.
Scholieren hebben we ook veel op de UBN, vooral in proefwerkperiodes. Maar is dat gunstig? Het is in ieder geval niet onze primaire doelgroep en met meer studenten heb je dus ook dan minder plaats voor studenten (en medewerkers, maar die zie je heel weinig). En soms wordt er geklaagd over het gebrek aan stilte bij de scholieren. Moet je ze dan gaan weigeren?
@Edwin leuk dat je zelfs m'n crisisteksten de moeite waard vindt om te lezen. Nou bedoelde ik hier eigenlijk meer een 'Midblogcrisis' dan de leeftijdfase dat ik naar een sportauto, een jonge blonde en een een 2e leg zou moeten gaan verlangen:)Die MacGyver tekst vind ik raadselachtig. Daar moet ik nog even verder op broeden.
@Steenwijk23 dank je en kop op! Er is zeker veel vreugde te vinden in kleine dingen.
@Jouke dank je en ik beloof je dat ik een postje over gaming zal schrijven
@Astrid thnx, da's een mooie! Kijk ook eens hier: "focus on the heart"!
@festina lente meten is weten toch?
Grappig dat ook bij jullie die scholieren zijn. Zijn toch ook de studenten van de toekomst en als zodanig kun je mooi reclame maken voor je eigen instellling.
Precies! Anders hadden we ze allang weggejaagd :)
Een reactie plaatsen